เอ็นทำงานอย่างไร | ความสัมพันธ์กับกล้ามเนื้อและข้อต่อ และความสำคัญของการป้องกันการบาดเจ็บ

[วิดีโอสรุป] ความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับข้อต่อและเอ็นที่นักกีฬาควรรู้ / เรียนรู้พร้อมภาพประกอบ

“ข้อต่อ” ที่แปลงพลังกล้ามเนื้อให้เป็นการเคลื่อนไหว และ “เอ็น” ที่ส่งพลัง

คุณรู้หรือไม่ว่าร่างกายของคุณเคลื่อนไหวอย่างไร? ฉันคิดว่าคุณคงจินตนาการได้ว่ากล้ามเนื้อมีส่วนเกี่ยวข้องในการเคลื่อนไหวของร่างกายของเรา

อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเราไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยกล้ามเนื้อเพียงอย่างเดียว แรงที่เกิดจากกล้ามเนื้อจะถูกส่งต่อไปยังกระดูกผ่านเอ็น จากนั้นแรงนั้นจะถูกแปลงเป็นการเคลื่อนไหวโดยข้อต่อ ทำให้เราสามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เป็นครั้งแรก ที่นี่เราจะมาดูกันอย่างใกล้ชิดว่า "ข้อต่อ" และ "เอ็น" คืออะไร

ส่วนต่างๆ ที่เชื่อมกระดูกกับกระดูก เรียกว่า “ข้อต่อ” และส่วนที่เชื่อมกล้ามเนื้อกับกระดูก เรียกว่า “เอ็น” (รูปที่ 1)

รูปที่ XNUMX

ข้อต่อ – การเชื่อมต่อระหว่างกระดูก

ข้อต่อหมายถึงการเชื่อมต่อระหว่างกระดูก การเคลื่อนไหว เช่น การเดิน การนั่งยอง และการหยิบจับสิ่งของ เกิดขึ้นเมื่อกระดูกเคลื่อนไหวรอบข้อต่อ ดังนั้นเพื่อให้เคลื่อนไหวได้อย่างราบรื่น ข้อต่อต่างๆ จะต้องเคลื่อนไหวได้อย่างราบรื่น ปลายกระดูกมีกระดูกอ่อนหุ้มอยู่ทำหน้าที่รองกระดูก กระดูกอ่อนมีโครงสร้างคล้ายตาข่ายของคอลลาเจนที่กักเก็บกรดไฮยาลูโรนิกและน้ำ ช่วยให้ผิวมีความนุ่มสบายและเรียบเนียน ช่วยให้ข้อต่อต่างๆ เคลื่อนไหวได้อย่างราบรื่น

เอ็น – จุดเชื่อมต่อระหว่างกล้ามเนื้อและกระดูก

เอ็นคือจุดเชื่อมต่อระหว่างกล้ามเนื้อและกระดูก (รูปที่ 1) เอ็นประกอบด้วยกลุ่มโปรตีนเส้นใยที่เรียงตัวกันอย่างเหนียวแน่น เรียกว่าคอลลาเจน ซึ่งช่วยให้กล้ามเนื้อทนต่อแรงดึงของกระดูก ตัวอย่างทั่วไปของเอ็นคือเอ็นร้อยหวายบริเวณน่องส่วนล่าง แต่ในความเป็นจริง กล้ามเนื้อส่วนใหญ่เชื่อมต่อกับกระดูกด้วยเอ็น ด้วยเหตุนี้ จึงมีเอ็นอยู่มากมายทั่วร่างกาย
ข้อต่อและเอ็นเป็นส่วนประกอบสำคัญที่ถ่ายทอดพลังของกล้ามเนื้อไปยังกระดูกและแปลงพลังดังกล่าวให้เป็นการเคลื่อนไหว ทำให้สามารถเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนได้

บทบาทของกล้ามเนื้อ เอ็น และข้อต่อ

ข้อต่อและเอ็นซึ่งมีความสำคัญต่อการเคลื่อนไหวของร่างกายยังมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการเล่นกีฬาอีกด้วย

ความสำคัญของช่วงการเคลื่อนไหวของข้อต่อและความยืดหยุ่น

ว่ากันว่านักกีฬามีร่างกายที่ยืดหยุ่นและนุ่มนวล ในความเป็นจริงความยืดหยุ่นเป็นองค์ประกอบสำคัญไม่เพียงแต่เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการเล่นกีฬา แต่ยังรวมถึงการป้องกันการบาดเจ็บอีกด้วย ความยืดหยุ่นบ่งบอกถึงขอบเขตการเคลื่อนไหวของข้อต่อ และความยืดหยุ่นสูงหมายถึงกล้ามเนื้อและเอ็นสามารถยืดได้อย่างง่ายดาย และกล้ามเนื้อสามารถเคลื่อนไหวข้อต่อได้อย่างคล่องตัว การเคลื่อนไหวข้อต่อที่เพียงพอช่วยให้คุณเอื้อมถึงวัตถุที่อยู่ไกลออกไปและเคลื่อนไหวได้มากขึ้น ซึ่งยังส่งผลให้ประสิทธิภาพการเล่นกีฬาดีขึ้นด้วย (รูปที่ 2) อย่างไรก็ตาม ข้อต่อที่หลวมและการเคลื่อนไหวมากเกินไปอาจนำไปสู่การบาดเจ็บได้ ดังนั้น การรักษาช่วงการเคลื่อนไหวที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญ

รูปที่ XNUMX

นอกจากนี้ การเคลื่อนไหวเกินขอบเขตการเคลื่อนไหวของข้อต่ออาจทำให้เกิดการบาดเจ็บได้ อย่างไรก็ตาม หากมีช่วงการเคลื่อนไหวกว้างพอ คุณจะสามารถเคลื่อนไหวได้ภายในช่วงนั้น ซึ่งจะช่วยป้องกันการบาดเจ็บได้ นอกจากนี้ เมื่อเราอายุมากขึ้น ขอบเขตการเคลื่อนไหวของข้อต่อต่างๆ จะลดลง ซึ่งอาจนำไปสู่การล้มและบาดเจ็บได้

รูปที่ XNUMX

ความยืดหยุ่นของเอ็นและผลกระทบต่อประสิทธิภาพการเล่นกีฬา

แม้ว่าเราอาจไม่ทราบถึงหน้าที่ของเอ็นมากนัก แต่เอ็นมีบทบาทสำคัญต่อประสิทธิภาพการเล่นกีฬา เอ็นมีความยืดหยุ่น หมายถึง สามารถยืดและหดตัวได้เหมือนสปริง ความยืดหยุ่นของสปริงจะถูกนำมาใช้เพื่อสร้างแรงได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่น ลองมาดูเอ็นทั่วไปอย่างเอ็นร้อยหวาย เมื่อคุณลงจอด เอ็นร้อยหวายของคุณจะถูกยืด และจะพยายามกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิมเหมือนกับสปริง ด้วยการใช้คุณสมบัติคล้ายสปริงของเอ็นร้อยหวาย คุณจะสามารถวิ่งได้ด้วยความพยายามน้อยลง (รูปที่ 4)

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีการกล่าวกันว่า ยิ่งเอ็นแข็ง (ในทางวิทยาศาสตร์เรียกว่าความแข็ง) ความสามารถในการกระโดดก็จะมากขึ้นเท่านั้น (รูปที่ 5) ด้วยวิธีนี้ เอ็นจะส่งผลต่อประสิทธิภาพการเล่นกีฬาด้วยการถ่ายโอนแรงที่รุนแรงไปยังกระดูกในระหว่างออกกำลังกาย และด้วยการยืดและหดตัว นอกจากนี้ เมื่อเราอายุมากขึ้น เอ็นของเราก็จะยืดหยุ่นน้อยลง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการที่สมดุลเสื่อมลง¹⁾นอกจากนี้ยังทราบกันว่าเป็นสาเหตุของอาการเอ็นเปราะบางอีกด้วย^{2), 3)}.

1) G. Onambele และคณะ J Appl Physiol 100: 2048–2056, 2006
2) S. Arya และคณะ อัล. วารสาร Physiotherapist 108: 670-675, 2010.
3) Yasuo Kawakami, เวชศาสตร์การกีฬาคลินิก: 37: 590-599, 2020

รูปที่ XNUMX

รูปที่ XNUMX

ด้วยวิธีนี้ ข้อต่อและเอ็นจึงมีคุณสมบัติที่จำเป็นในการใช้แรงที่สร้างจากกล้ามเนื้อเพื่อประสิทธิภาพการเล่นกีฬา

ความเครียดต่อเอ็นและข้อต่อในระหว่างการออกกำลังกาย

เราได้แนะนำว่าข้อต่อและเอ็นมีบทบาทสำคัญต่อประสิทธิภาพการเล่นกีฬาอย่างไร อย่างไรก็ตาม เนื่องจากข้อต่อและเอ็นเป็นส่วนสำคัญของร่างกาย จึงต้องรับแรงกดดันอย่างมากในระหว่างการออกกำลังกาย หากรับน้ำหนักมากเกินไป อาจทำให้เกิดความไม่สบายและเจ็บปวดตามข้อและเอ็นได้ มาดูกันอย่างละเอียดยิ่งขึ้น

ความเครียดที่ข้อต่อเนื่องจากแรงกระแทกจากการลงจอด

ความเครียดประการหนึ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายระหว่างการออกกำลังกายคือแรงกระแทกจากการลงพื้น ว่ากันว่าเมื่อเดินช้าๆ แรงกระแทกที่ขาจะหนักกว่าน้ำหนักตัวเล็กน้อย แต่เมื่อลงพื้นขณะวิ่ง แรงกระแทกที่ขาจะหนักกว่าน้ำหนักตัว 1.5-5 เท่า และเมื่อลงพื้นหลังจากกระโดด แรงกระแทกที่ขาจะหนักกว่าน้ำหนักตัวประมาณ 10-12 เท่า⁴⁾.

ความเครียดจากการยืดเอ็น

เอ็นก็ต้องเผชิญกับแรงตึงเมื่อถูกยืดขณะออกกำลังกายเช่นกัน ตัวอย่างเช่น ว่ากันว่าแรงที่กระทำต่อเอ็นร้อยหวายขณะวิ่งอาจสูงถึง 1 ตัน^{5), 6)}.

เอ็นอาจเกิดความเครียดได้เช่นกันเมื่อเสียดสีกับเนื้อเยื่อโดยรอบในระหว่างการเคลื่อนไหว เช่น การขว้าง ซึ่งพบได้ในการเล่นเบสบอลและแฮนด์บอล หรือการบิด ซึ่งพบได้ในการเล่นกอล์ฟและเทนนิส

รูปที่ XNUMX

ปัญหาเรื้อรังที่เกิดจากการใช้งานเอ็นและข้อต่อมากเกินไป

ดังนั้น การออกกำลังกายจึงสร้างแรงกดดันต่อข้อต่อและเอ็นเป็นอย่างมาก และหากคุณไม่รอจนเพียงพอแล้วจึงออกกำลังกายอีกครั้ง ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด อาจทำให้เกิดการใช้งานมากเกินไป ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหาเรื้อรังได้⁴⁾.

ตัวอย่างเช่น โรคเอ็นร้อยหวายอักเสบ โรคพังผืดฝ่าเท้าอักเสบ และโรคกระดูกอ่อนหัวเข่าเสื่อม เป็นโรคข้อและเอ็นที่พบบ่อย โดยเฉพาะในหมู่นักวิ่ง และมีการศึกษาวิจัยบางกรณีแสดงให้เห็นว่านักวิ่งมากถึงร้อยละ 70 ต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคเหล่านี้⁴⁾.

อันเป็นผลจากความเครียดที่เกิดขึ้นต่อข้อต่อและเอ็นเหล่านี้ สิ่งที่ในตอนแรกอาจรู้สึกเพียงไม่สบาย อาจสุดท้ายแล้วทำให้เกิดความเจ็บปวดหรือทำให้เคลื่อนไหวได้ยากตามต้องการ ส่งผลให้ประสิทธิภาพในการทำงานลดลงหรือบาดเจ็บได้ ตัวอย่างเช่น กระดูกอ่อนในข้อต่อโดยปกติจะมีพื้นผิวเรียบ ซึ่งทำให้ข้อต่อเคลื่อนไหวได้อย่างราบรื่นและคล่องตัว (รูปที่ 7) ในทางกลับกัน เมื่อความเครียดสะสมบนกระดูกอ่อนบริเวณข้อ พื้นผิวของข้อต่อจะหยาบและเคลื่อนไหวได้ไม่ราบรื่น (รูปที่ 8)

รูปที่ XNUMX

รูปที่ XNUMX

ในทางกลับกัน เมื่อเป็นเรื่องของเอ็น หากออกกำลังกายต่อเนื่องไม่เพียงพอ อาจทำให้บริเวณรอบเอ็นเกิดการอักเสบ ทำให้เกิดความเจ็บปวดและเกิดปัญหาได้ เอ็นร้อยหวายเป็นเนื้อเยื่อที่แข็งแรงมาก ดังนั้นการศึกษาทดลองจึงแสดงให้เห็นว่าเอ็นร้อยหวายจะไม่เสียหายแม้จะรับน้ำหนักเกินกว่าช่วงการเคลื่อนไหวปกติก็ตาม^{6), 7)}อย่างไรก็ตาม ความเหนื่อยล้าและการขาดสภาพร่างกายของเอ็นร้อยหวายอาจนำไปสู่การบาดเจ็บได้^{6), 8)}- เมื่อเกิดการบาดเจ็บ การอักเสบที่เกิดขึ้นอาจทำให้โครงสร้างเอ็นสูญเสียความสม่ำเสมอและความแข็งลดลง การสะสมความเครียดจากการออกกำลังกายส่งผลให้การทำงานของเอ็นลดลง

รูปที่ XNUMX

รูปที่ XNUMX

การพักผ่อนช่วยให้เอ็นและข้อต่อได้รับการรักษา

ด้วยวิธีนี้ ข้อต่อและเอ็นจะต้องรับความเครียดจากการออกกำลังกาย และความเครียดนี้จะสะสมขึ้นจากการฝึกซ้อมทุกวัน อย่างไรก็ตาม หากคุณเว้นระยะเวลาการออกกำลังกายให้เพียงพอและพักผ่อนให้เพียงพอ ก็จะไม่ทำให้เกิดความเจ็บปวด⁴⁾- อย่างไรก็ตาม ฉันคิดว่านักกีฬาที่ต้องการปรับปรุงประสิทธิภาพการแข่งขัน มักจะเริ่มเซสชันการฝึกซ้อมครั้งต่อไปก่อนที่พวกเขาจะฟื้นตัวจากความเครียดจากการออกกำลังกายครั้งก่อนได้อย่างเต็มที่

การป้องกันและดูแลเอ็นและข้อต่อเพื่อประสิทธิภาพการทำงาน

ถ้ายังดันต่อไปในสภาพนี้จะทำให้เกิดการพังได้ หากคุณได้รับบาดเจ็บ คุณจะไม่เพียงแต่ไม่สามารถฝึกซ้อมได้ในระหว่างการรักษาเท่านั้น แต่แม้จะได้รับการรักษาแล้ว ก็ยังต้องใช้เวลานานก่อนที่คุณจะกลับมาฝึกซ้อมได้เต็มรูปแบบเนื่องจากต้องมีการฟื้นฟู แม้ว่าปัญหาจะได้รับการแก้ไขแล้วก็ตาม แต่ก็ยังมีความเสี่ยงที่ปัญหาจะเกิดขึ้นซ้ำอีก ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องดูแลข้อต่อและเอ็นของคุณเป็นประจำทุกวันแม้กระทั่งก่อนที่จะรู้ตัวว่ามีอาการผิดปกติ เพื่อให้มีประสิทธิภาพการทำงานสูงสุดและลดความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ

นอกจากนี้ เมื่อเราอายุมากขึ้น กระดูกอ่อนในข้อต่อก็จะสึกกร่อน และคุณสมบัติของเอ็นก็จะเปลี่ยนไป ทำให้มีความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บมากขึ้น¹⁾เมื่ออายุมากขึ้นคุณจะต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่มากขึ้น

ดังที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น การดูแลข้อต่อและเอ็นให้อยู่ในสภาพดีเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งเมื่อออกกำลังกาย

4) A. Hreljac และคณะ ยา วิทยาศาสตร์ แบบฝึกกีฬา เล่มที่ 36, ฉบับที่ 5, หน้า 845–849, 2004.
5) พีวี โคมิ และคณะ อัล. คลินิกกีฬา Med 11: 521-531, 1992
6) Yasuo Kawakami คลินิกเวชศาสตร์การกีฬา: 37: 590-599, 2020
7) TF Huang และคณะ อัล. แอนน์ ไบโอเมด เอ็ง 32: 336-341, 2004
8) H. Langevin และคณะ ฯลฯ: การถ่ายภาพ: อัลตราซาวนด์ Fascia: The Tensional Network of the Human Body, Schleip R และคณะ บรรณาธิการ Elsevier Health Sciences สำนักพิมพ์ Churchill Livingstone, London, 483-487, 2012

จุดสำคัญในการปกป้องข้อต่อและเอ็นของคุณและรักษาการเคลื่อนไหวที่เหมาะสมที่สุด

สิ่งที่สำคัญคือการรู้ถึงลักษณะของข้อต่อและเอ็นของเราซึ่งมีความสำคัญต่อการเคลื่อนไหวร่างกายของเราดังต่อไปนี้

• ข้อต่อเชื่อมต่อกระดูกกับกระดูก และเอ็นเชื่อมต่อกล้ามเนื้อกับกระดูก
• - แรงที่เกิดจากกล้ามเนื้อจะถูกส่งต่อไปยังกระดูกโดยเอ็น และกระดูกจะหมุนรอบข้อต่อ ทำให้ร่างกายเคลื่อนไหว
• กระดูกอ่อนและเอ็นในข้อต่อประกอบด้วยโปรตีนที่เรียกว่าคอลลาเจนเป็นหลัก
• - เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพการเล่นกีฬาที่ดีที่สุด (การเคลื่อนไหวที่สมบูรณ์แบบ) สิ่งสำคัญคือการดูแลข้อต่อและเอ็นให้อยู่ในสภาพที่ดี
• - ปัญหาอาจเกิดขึ้นที่ข้อต่อและเอ็นเนื่องจากความเครียดที่เพิ่มมากขึ้นระหว่างการออกกำลังกาย ความถี่ในการออกกำลังกายที่เพิ่มมากขึ้น และการขาดสภาพร่างกาย
• -หากข้อหรือเอ็นได้รับบาดเจ็บ จำเป็นต้องพักผ่อนและฟื้นฟูเป็นเวลานาน
• - การดูแลเป็นประจำทุกวันเป็นสิ่งสำคัญเพื่อป้องกันไม่ให้ข้อต่อและเอ็นของคุณได้รับความเสียหาย

ข้อต่อและเอ็นเป็นส่วนที่สำคัญมากในร่างกายสำหรับการเคลื่อนไหวที่เหมาะสม แต่เนื่องจากเหตุนี้จึงอาจเกิดความเครียดและสะสมได้ง่าย นั่นคือเหตุผลว่าทำไมการดูแลเป็นประจำทุกวันจึงมีความสำคัญมาก

▼คลิกที่นี่เพื่อดูกรดอะมิโนที่ช่วยแก้ไขปัญหานี้
“6 กรดอะมิโนผสมเพื่อการปรับสภาพข้อและเอ็น” รักษาสภาพข้อต่อและเอ็นของคุณและรองรับ “การเคลื่อนไหวที่เหมาะสมที่สุด”

<หัวหน้างาน>ยาสึโอะ คาวาคามิ

ศาสตราจารย์ ภาควิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยวาเซดะ
ศิลปศาสตรบัณฑิต (1981), ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (1983), ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต (1995) (มหาวิทยาลัยโตเกียว).
หลังจากทำงานเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยโตเกียวและผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา มหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาก็เข้ารับตำแหน่งปัจจุบันในปี พ.ศ. 2005

เรากำลังดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบและหน้าที่ของร่างกายมนุษย์โดยมุ่งเน้นที่การวัดทางชีวภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เราใช้เทคนิคต่างๆ เช่น การวิเคราะห์การเคลื่อนไหว การวิเคราะห์ภาพเนื้อเยื่อ และการวิเคราะห์สัญญาณชีวภาพ เพื่อตรวจสอบพฤติกรรมของกล้ามเนื้อโครงร่างและเนื้อเยื่อเอ็นในระหว่างการออกกำลังกาย ผลกระทบของการฝึก และการเปลี่ยนแปลงตามการเจริญเติบโตและการแก่ตัว นอกจากนี้ เรายังดำเนินการวิจัยเกี่ยวกับปัจจัยกำหนดประสิทธิภาพการเล่นกีฬาและวิธีการปรับปรุงประสิทธิภาพดังกล่าวจากมุมมองของสรีรวิทยาการออกกำลังกาย (ลักษณะสมรรถภาพทางกาย) และไบโอเมคานิกส์ (เทคนิคและลักษณะเฉพาะของอุปกรณ์) ร่วมกับนักวิจัยจากทั้งภายในและภายนอกมหาวิทยาลัย เขาดำรงตำแหน่งประธาน Human Performance Research Institute ซึ่งเป็นกลุ่มพันธมิตรที่มุ่งให้การสนับสนุนทางวิทยาศาสตร์เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการแข่งขันของนักกีฬา และนำผลการวิจัยไปประยุกต์ใช้กับประชาชนทั่วไปhttps://www.waseda.jp/inst/ori/other/2017/05/30/551/